Patrick De Schuyter – Gitaar


De muzikale carrière van Patrick De Schuyter is op zijn zachtst gezegd eclectisch:
Aangemoedigd door zijn oudere broers vanaf jonge leeftijd, ontmoette hij de Amerikaanse gitarist Stefan Grossman, een specialist in fingerpicking. Dit was een openbaring voor Patrick, want deze gitaarstijl is hem sindsdien altijd bijgebleven. Stefan Grossman nodigde hem verschillende keren uit in zijn huis in Londen en bood hem de mogelijkheid om met hem mee te gaan op tournee in Engeland.
Zo leerde Patrick veel fingerpicking-gitaristen kennen: John James, John Renbourn, Duck Baker, Leo Wijnkamp, Peter Finger, enzovoort…
Vervolgens begon hij klassieke gitaar te studeren bij Michel Burton en werd hij in 1983 toegelaten tot het Koninklijk Conservatorium in Brussel.
Patrick behaalde in 1986 een eerste prijs voor gitaar, in 1988 een eerste prijs voor kamermuziek en in 1990 een hoger diploma voor gitaar (in de klas van Nicolas Alfonso). Als laureaat van de Ménuhin Foundation treedt hij op in diverse ensembles, in een trio met het Torrès Trio, in duo's en als solist, met name met het Wallonia Chamber Orchestra.
Sindsdien heeft zijn muzikale carrière zich verder ontwikkeld: sinds 1993 begeleidt hij Julos Beaucarne, waarmee hij door België, Frankrijk, Zwitserland en Quebec heeft getoerd en talloze albums heeft opgenomen, waaronder een instrumentaal gitaaralbum: "10 Fingers, 6 Strings". Patrick arrangeerde en componeerde ook een deel van de muziek voor de laatste twee cd's van de Belgische dichter.
Als veelzijdig gitarist en improvisator heeft hij deelgenomen aan talloze improvisatiewedstrijden in Brussel (Forest National), Parijs (Bataclan), Montreal en Quebec City. Van 1999 tot 2014 was hij lid van de band Soledad (waarmee hij door Europa, de Verenigde Staten, Azië, Colombia en Canada tourde) en vijf albums opnam.
Momenteel treedt hij solo op en in andere groepen: met de groep "Patolie's" (blues en composities), "About Neil" (tribute aan Neil Young), "Homeland Band" (folkrock), met Mike Wahlman (zang), met Rémy Oriane en Christophe Liégeois (Franse liederen) en in een duo met Geneviève Dartevelle (harmonica, didgeridoo en draaiorgel).
